Home » Frontpage, Αθλητικά » Ένας ΘΡΥΛΟΣ, βγαλμένος από τις ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ 21 του ΄81

Ένας ΘΡΥΛΟΣ, βγαλμένος από τις ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ 21 του ΄81

ΦΩΣ '81Σίγουρα, βλέποντας το χθεσινοβραδινό Ολυμπιακό, είτε σαν οπαδός του (θαρρώ, πως μόνον οπαδός μπορείς να είσαι αυτής της ομάδας και όχι απλός φίλαθλος!), είτε σαν φίλαθλος άλλης ομάδας, είτε σαν έμπειρο ποδοσφαιρικό και εξειδικευμένο ποδοσφαιρικό μάτι ενός προπονητή, είτε σαν ποδοσφαιριστής άλλης ομάδας, ένα συναίσθημα θα σε κυρίευε.

Μόνο το ότι η ατμόσφαιρα που κυριαρχούσε στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» στον αγώνα με την ΑΕΚ, ήταν γεννημένη μέσα από τις ψυχές των 21 παιδιών που με τις Ολυμπιακές Καρδιές τους σκαρφάλωσαν από τα παλιά κιγκλιδώματα του τσιμέντου του παραδείσου της αγαπημένης τους ομάδας και έδωσαν «ώθηση» στους απίστευτους αυτούς παίκτες να οργώσουν το γήπεδο και να ζωγραφίσουν με τα πιο όμορφα χρώματα το «ομορφότερο από τα 38» πρωταθλήματα της Πειραϊκής ομάδας, που έχει περισσότερα πρωταθλήματα (38), απ’ ότι όλες οι άλλες μαζί (37).

Οι παίκτες του Βαλβέρδε, από τον Πάρντο μέχρι τον Ράφικ Τζιμπούρ, λες και «πήραν σήμα» από τα «21 παιδιά της θύρας 7″ και ξεδίπλωσαν όλο το ταλέντο και την διάθεσή τους, για να δώσουν «χαρά» πρώτα απ’ όλα σε εκείνες τις 21 Ψυχές που 30 χρόνια πριν είχαν κρεμάσει τα εφηβικά τους όνειρα, στον πιο ψηλό Ολυμπιακό Ιστό, στους 35.000 ευτυχισμένους θεατές αλλά και στα εκατομύρια των πιστών οπαδών του ΘΡΥΛΟΥ, που περίμεναν από αυτούς να τους γεμίσουν ξανά με την περηφάνεια μιας «μεγάλης νίκης».

Και οι ψυχές, λες και «μίλησαν» σε όλους τους παίκτες του ΘΡΥΛΟΥ, ξεχωριστά στην γλώσσα του καθενός και εκείνοι «ξεχύθηκαν στο χορτάρι των οπαδών τους» και έδωσαν αυτό που «καρτερά κάθε περήφανος Ολυμπιακός, κάθε περήφανος ΓΑΥΡΟΣ, μια ξεκάθαρη, πεντακάθαρη, ολόλαμπρη, αδιαμφισβήτητη, περήφανη και θρυλική νίκη». Αυτή, για την οποία θέλει μόνο να καυχιέται κάθε Ολυμπιακός.

λογότυπο του ΟΣΦΠΕμείς, δεν έχει καμία μα καμία σημασία αν θα ξανα-γράψουμε πόσο καλά πήγε ο γίγαντας Μέλμπεργκ, ή αν ο αμφισβητηθείς στην αρχή της περιόδου Φουστέρ, ξαναέλαμψε στο παιχνίδι με την μοναδική σπιρτάδα και το τσαγανό του. Δεν έχει σημασία, αν πρέπει να επισημάνουμε το ότι ο κοντορεβυθούλης 35άχρονος Ιμπαγάσα ήταν ο πρώτος και καλύτερος από τους 14 που αγωνίστηκαν που έκανε τάκλιν σαν 19άχρονος έφηβος, μοίραζε παιχνίδι και δημιουργούσε τη μια μετά την άλλη ευκαιρία για τον Ολυμπιακό.

Δεν έχει σαφώς σημασία, το να ψάξουμε τον κορυφαίο –μεταξύ ίσων- του Ολυμπιακού, ή να αναλύσουμε τις φάσεις και την ανά παίκτη ικανότητα τεχνικής ή σκοραρίσματος. Ένα έχει και μόνο σημασία κυρίες και κύριοι και αυτό φαντάζομαι φαίνεται ξεκάθαρα στα μάτια ακόμη και των πιο φανατικών οπαδών όλων των ελληνικών ομάδων, ότι «Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ». «ΕΙΝΑΙ και γι” αυτό αποκαλείται ΘΡΥΛΟΣ». Δεν χρειάζεται να «πιστεύεις στην ομάδα αυτή για να σκέφτεσαι όλα ετούτα».

Απαραίτητο είναι, να κοιτάξεις για λίγο στο παρελθόν της, να δεις ποιοί ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΠΑΙΞΑΝΕ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ, Δεληκάρης, Μποτίνος, Ανδριανόπουλοι, Γαλάκος, Γιούτσος, Σιδέρης, Φούνες, Περσίδης, Ριβάλντο, Τζιοβάνι, Σέστιτς, Κυράστας, Καρεμπέ, αλλά και να δεις μια φωτογραφία της εφημερίδας «ΓΑΥΡΟΣ», στην σελίδα 8, που δείχνει το πάθος μιας αγκαλιάς παικτών του «ΘΡΥΛΟΥ», αποτελούμενη από τον ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΣΤΟ,τον ΜΙΡΑΛΑΣ, τον ΓΙΓΑΝΤΑ ΜΕΛΜΠΕΡΓΚ και τον «ΕΦΟΡΜΟΥΝΤΑ ΜΑΝΙΑΤΗ». Πάθος, που ακόμη και 50άρηδες όπως εγώ, ποτέ μα ποτέ δεν είχαμε ζήσει από αγωνιζόμενους παίκτες της «ΘΡΥΛΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ».

ΚαραϊσκάκηΠέρασαν τόσα χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 8ης Φλεβάρη του ΄81, που είδα μαζί με τόσα φιλαράκια στην Θ7,την ιστορική εκείνη νίκη του Θρύλου επί της ΑΕΚ με 6-0 και με παίκτες πραγματικούς γίγαντες. Αδυνατώ να ξεχάσω και δεν θα γίνει όσο κι αν ζήσω, να μην θυμάμαι την κάθε φάση, του κάθε γκόλ του «ΘΡΥΛΟΥ».

Πριν τον αγώνα της Κυριακής, μου στέλνει μήνυμα ο γιος μου ο Στέλιος και μου γράφει: Μπαμπά, ένας φίλος βρήκε σε καλή θύρα εισιτήριο. Οι φόβοι για φασαρίες και οι φοβίες από το τότε 6-0, με έκανε να πω ένα κάθετο όχι, μην πας. Όχι στον αγώνα αυτόν!

Τελικά στο 5-0, λαμβάνω ένα μήνυμά του, που έγραφε: «30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, Ο ΓΙΟΣ!!!». Ένα μ” ένοιαξε. Που «γύρισε ο γιος μου στο σπίτι ΣΩΟΣ». ΠΑΡΝΤΟ, ΧΟΛΕΜΠΑΣ, ΜΑΝΙΑΤΗ, ΜΕΛΜΠΕΡΓΚ, ΜΟΝΤΕΣΤΟ, ΑΒΡΑΑΜ, ΙΜΠΑΓΑΣΑ, ΡΙΕΡΑ, ΜΙΡΑΛΑΣ, ΤΖΙΜΠΟΥΡ, ΦΟΥΣΤΕΡ, ΠΑΝΤΕΛΙΤΣ, ΟΥΡΤΑΔΟ, ΡΟΜΕΝΤΑΛ, σας ευχαριστώ για το θέαμα, για τα γκολ, αλλά περισσότερο απ΄ όλα που στείλατε το γιο μου στο σπίτι το βράδυ…


Άλλες ενδιαφέρουσες δημοσιεύσεις: