Home » editorial, Frontpage » ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΤΥΠΟΥ, τα καλοκαίρια στα Κύθηρα και η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΣΤΕΛΑΡΑ ΜΟΥ!!! Του Γιώργου Τσαγγαρίδη

ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΤΥΠΟΥ, τα καλοκαίρια στα Κύθηρα και η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΣΤΕΛΑΡΑ ΜΟΥ!!! Του Γιώργου Τσαγγαρίδη

ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΤΥΠΟΥ, τα καλοκαίρια στα Κύθηρα και η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΣΤΕΛΑΡΑ ΜΟΥ!!! Του Γιώργου ΤσαγγαρίδηΠαραμονή της Παναγίας \σήμερα, μια μέρα που ανέκαθεν βρισκόμασταν στο ΤΣΙΡΙΓΟ και κάναμε πράξη το τάμα να περπατάμε μέχρι το Μοναστήρι και την Χάρη της στην

ΜΥΡΤΥΔΙΩΤΙΣΣΑ και με βρίσκει να γράφω ετούτες τις αράδες.

Τα χρόνια περνάνε και ούτε που κατάλαβα πως από 15ρης με τη Μάνα μου τη Κυρά-Μαρίκα και την αδερφή μου τη Μεταξία πηγαίναμε ατελείωτες διακοπές στα αγαπημένα μας Κύθηρα στην Αγία Πελαγία και μέναμε 1 και 1,5 μήνα για καλοκαίρι και νάσου τα μπάνια και τα μαυρίσματα και νάσου τα γλέντια στον ΑΜΗΡ ΓΙΑΛΗ στα Καστρισιάνικα και στον ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟ και νάσου τα βράδια με τα ακορντεόν και τις κιθάρες με την CLAUDIA από την Νάπολι και την DALIE από τον Καναδά να ξημερωνόμαστε στην παραλία και να γελάμε μαζί τους που μιλάγανε σπαστά Ελληνικά και το μόνο που καταφέρνανε να λένε … κι αυτό μισά . . . . . . ήταν το «ΜΑΛΑΚΑΣ».

Ναι, από τότε ήταν στα «ώπα της» η όμορφη αυτή λεξούλα!!!!!!!!!!!!!

Και δώστου να χασκογελάμε με το «κατόρθωμά μας» να τις βάζουμε «κορίτσια πράγμα» να λένε «κακές κουβέντες» και δώστου μετά μέσα στα γέλια και στις χαρές να κλέβουμε καρπούζια από τον τσιγγάνο-μανάβη που κοιμόταν στη καρότσα (όλα κι όλα, την επομένη τον πληρώναμε!!!)  και δώστου να παίζουμε με τις ώρες «γάϊδαρο» και να μας πετάνε νερά στα μούτρα για να «σκάσουμε!», αλλά εμείς…….»πού να σκάσουμε;».

Σκασμό δεν είχαμε!!!

Γλώσσα δεν βάζαμε μέσα και σηκώναμε το χωριό στο πόδι………όποτε μας «κατέβαινε».

Όμορφα χρόνια!!!

Και τα χρόνια πέρασαν και έγινα Πατέρας.

Πρώτα γεννήθηκε το καμάρι μου, ο ΣΤΕΛΑΡΑΣ ΜΟΥ!

Μετά, βγήκε το «μπουρίνι» η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΛΑ!

Μάτι δεν μάφησε να κλείσω ο ΣΤΕΛΑΡΑΣ, το στομάχι μου από τα γέλια μου σακάτεψε το «ΚΑΡΧΑΡΙΑΚΙ ΜΟΥ!», η  ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΟΥ!!!

Και τα δύο, τα λατρεύω!

Το καθένα, για τους δικούς του λόγους!!!

Η αλήθεια είναι πως στο σπίτι, «ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ Η ΦΗΜΗ», πως είχα αδυναμία στην ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ>

Τουλάχιστον αυτό «μου καταμαρτυρούσαν» όσοι ήθελαν να το πιστεύουν!

Η τσαχπινιά της ΜΑΥΡΟΥΛΑΣ ήταν αυτή που με έκανε να παίζω περισσότερο μαζί της, αλλά…

με τα χρόνια, το τροπάρι άλλαξε και ΩΣ ΕΚ ΘΑΥΜΑΤΟΣ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ……. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΩΝ «ΙΘΥΝΟΝΤΩΝ», μετατέθηκε ΣΤΟΝ ΣΤΕΛΑΡΑ!!!

Ε τώρα όπως και να το κάνουμε, «ΜΠΙΝΕΛΙΚΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΥΡΟ» θάριχνα με τον ΓΙΟ και όχι με την ΚΟΡΗ!

F1 θα έβλεπα με τον ΓΙΟ και όχι με την ΚΟΡΗ!

Ας είναι!!!

Κουταμάρες και ΦΗΜΕΣ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΤΥΠΟΥ!!!

Έτσι έφτασε μια Κυριακή, μετά από ένα μπάρμπεκιου στο μπαλκόνι του σπιτιού, (μαυρίσαμε τα γύρω σπίτια από την κάπνα των κάρβουνω)ν με τον ΘΑΝΑΣΗ, την ΔΕΣΠΟΙΝΑ, την ΧΡΥΣΑ και τον ΤΌΛΗ, καταναλώνοντας λουκάνικα, μπουτάκια κοτόπουλο, φιλετάκια και διάφορα άλλα εκλεκτά εδέσματα ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΥΟ ΛΕΚΑΝΕΣ ΜΠΥΡΕΣ, που με έβρισκε να πηγαίνω να συναντήσω τη ΔΕΣΠΟΙΝΑ και τον ΘΑΝΑΣΗ σε μια παραλία στην Κόρινθο, που θα συνεχίζαμε τις κακές συνήθειες και θα απλώναμε τα θεϊκά μας κορμιά στον καυτό ΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΗΛΙΟ!

ΤΑ ΚΑΛΑΜΙΑ, η παραλία για την οποία συζητάμε, βρίσκεται στο τέλος της πόλης και είναι μια παραλία … χιλιόμετρα!!!

Γεμάτη από απίθανα καφέ, ρέστοραν και ό,τι γυρέψει η όρεξή σου, (ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΑ ΟΥΤΕ ΣΤΑΛΑ!!!), με ξαπλώστρες κατά δεκάδες χωρίς να είναι όμως ο ένας πάνω στον άλλον και με προκλητικά χαμηλές τιμές σε όλα τα προσφερόμενα είδη!

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ, ότι την μπύρα ERDINGER που λατρεύω να πίνω κάτω από τον καυτό ήλιο (και τα βράδια στο CAFÉ OKΙO στην Μαρίνα Ζέας), την χρεώνουν μόλις 3 ευρώ, ενώ η αγορά της είναι κοντά στα 2 ευρώ, αν την πάρεις από το SUPER MARKET.

Εξαιρετικές φυσιογνωμίες και λίαν ευγενικά πρόσωπα να σε σερβίρουν (ΤΑΣΟΣ-ΒΙΚΥ) και οι ώρες περνούσαν νεράκι!!!!!!!

Πηγαίνοντας που λέτε για τα ΚΑΛΑΜΙΑ, περνάω μπροστά από το ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ «ΚΑΛΟΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ»…και «σκέφτομαι», λες ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΕΔΩ;

Ήδη ο ΣΤΕΛΑΡΑΣ, μετά το ταξίδι μας στην ΚΥΠΡΟ στις 8 Δεκεμβρίου πέρυσι, ούτε να ακούσει δεν ήθελε για στρατό εκεί μιας και ΜΟΝΟ ΚΥΠΡΟ ΔΕΝ ΘΥΜΙΖΕ Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ/ΑΓΓΛΙΚΗ ΠΑΡΟΙΚΙΑ , οπότε δεν δυσκολεύτηκε να αποφασίσει να κάνει τα χαρτιά του για την απόκτηση και του Ελληνικού διαβατηρίου και να πάει στρατό εδώ.

Περιμέναμε η αλήθεια είναι την ειδοποίηση και Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΚΙΑΖΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΜΟΥ ΟΥΡΑΝΟ!!!

Κάποια οικογενειακά προβλήματα δυσκόλευαν περισσότερο την τότε ψυχολογία μου και η από μέρα σε μέρα ειδοποίηση του στρατού του ΓΙΟΥ μου, θα με έκανε χώμα!!!

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ (CAMPEONES-CAMPEONES!!!), ήταν μια προσωρινή πλην όμως ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑΡΘΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΗΞΕΡΑ ΠΩΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ…, μιας και κάποια στιγμή Ο ΣΤΕΛΑΡΑΣ ΜΕ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΠΩΣ ΜΕΣΩ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΕΙΔΕ ΠΩΣ ΠΑΕΙ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ…

Τι τόθελα να το πω;;;

Την επομένη από τα ΚΑΛΑΜΙΑ, με παίρνει τηλέφωνο ένας φίλος Αξιωματικός της ΕΛΑΣ, λέγοντάς μου πως έχει στα χέρια του ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΜΟΥ για να παρουσιαστεί . . . 14 ΜΑΪΟΥ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ «ΚΑΛΟΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ» ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ………………………

Δηλαδή, στο στρατόπεδο που είχα μονολογήσει περνώντας για τα ΚΑΛΑΜΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και πότε;;;;;;

Τα ξημερώματα της ημέρας που θα επιστρέφαμε από την ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ  ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ ΕΥΡΩΠΗΣ!!!

Έτσι και έγινε!!!

Στις 14 Μαΐου ξημερώματα, με τις φωνές και τα συνθήματα του ΣΙΝΑΝ ΕΡΝΤΕΜ και τον απόηχο του τελικού της EUROLEAGE νωπό ακόμα στη ψυχή μας, Ο ΣΤΕΛΑΡΑΣ ΜΟΥ ΔΙΑΒΑΙΝΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ «ΚΑΛΟΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ» της ΚΟΡΙΝΘΟΥ, για ένα ξεκίνημα των επόμενων 9 μηνών της ζωής του!

Το αίμα μου είχε παγώσει όταν τον είδα να περνάει την πόρτα του στρατοπέδου.

Είχαν κοπεί τα πόδια μου και η ανάσα μου νόμιζα πως ήταν κι η τελευταία, σαν έχασα την σιλουέτα του στο βάθος του στρατοπέδου.

Πόσα βράδια δεν μέτρησα που έφυγα από το γραφείο στον Πειραιά για να πάω να πιω μια μπύρα στο σουβλατζίδικο απέναντι από το στρατόπεδο, έτσι για να είμαι ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ!

ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΒΡΑΔΙΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΕΡΝΑ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΠΥΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΒΓΑΖΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΕΜΕΘΥΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ.

Θάταν σίγουρα πάνω από 20 και λίγα λέω!

Πόσες φορές δεν έτρεξα για να προλάβω για να ακούσω το σιωπητήριο και να βγάλω μιαν ανάσα ηρεμίας και μετά να γυρίσω στον Πειραιά;!;!;!

Ένοιωθα, σαν τότε που ήτανε μικρούλης, τόσο δα μικρούλης και πήγαινα πάνω από την κούνια του να δω …..αν αναπνέει!!!

ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, «ΤΟ ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΝΑΣΑΣ»!!!

Και μετά περνούσαν οι μέρες και ήρθαν και τα πρώτα επισκεπτήρια και οι πρώτες φωτογραφίες με όλους μας, με την ΜΑΜΑ (ΜΑΜΟΘΡΕΦΤΕ ΣΤΕΛΑΡΑ!!!), την Αλεξανδρούλα, ΤΙΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ ΚΑΙ ΜΑΡΙΚΑ, τους φίλους του ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟΝ ΝΤΟΥΝΤΑ ΤΟΝ ΣΕΡΒΟ (ναι ρε ΣΤΕΛΑΡΑ, ΝΤΟΝΤΑ και ΟΧΙ ΝΤΟΥΝΤΑ!!!- ελέω ΙΒΚΟΒΙΤΣ ΤΟΥ Ξ=ΕΜΕΙΝΕ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ!!!) ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΘΕΣΗ!!!

Ένα απόγευμα και λίγες ώρες πριν μπει ο ΣΤΕΛΑΡΑΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ, πίνοντας μπυρίτσες με τα φιλαράκια του στο OKΙO στην μαρίνα Ζέας, μου λέει:

«ΟΜΟΡΦΟ ΑΜΑΞΙ …Ε ΠΑΤΕΡΑ;;;»

Ποιο; Του λέω ΑΝΤΡΑΚΟ ΜΟΥ;

Αυτό μου απαντάει, δείχνοντάς μου μία απαστράπτουσα FORD MUSTΑΝG, ίδια με του ΚΙΤ!!!

ΚΟΥΚΛΑ ΣΚΕΤΗ ΤΟΥ ΛΕΩ ΦΙΛΕ!!!

Και πόσο πάει το μαλλί;;;;; τον ρωτώ!!!

ΑΣΕ!!!!!!!!

Τι άσε ΣΤΕΛΑΚΟ ΜΟΥ;;;

Άσε σου λέω!!!!!!! …ΕΠΙΜΕΝΕΙ

Έ, εκεί έμεινε η κουβέντα για την ΑΜΕΡΙΚΑΝΑ ΓΚΟΜΕΝΑΡΑ και οι μέρες της αγωνίας για την μετάθεσή του ολοένα και κόντευαν!!!…, ώσπου  ΚΑΠΟΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ:

«Πατέρα ΜΕ ΠΗΡΑΝΕ ΕΥΖΩΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ!!!»

Πάνες/βρακάκια, BABYLINO, PUMPERS και όλα τα συναφή σχετικά μωρουδιακά, δεν φτάνανε για να κρατήσουν τα κατρουλιά της χαράς μου!!!

Χέστηκα πάνω μου!!!!!!!

Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΥΖΩΝΟΣ!!!

Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΥΖΩΝΟΣ!!!

Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΥΖΩΝΟΣ!!!

Χριστέ μου!!!

Έτσι μερικές ημέρες μετά, έπαιρνε την μετάθεσή του και ξεκινούσε την επίπονη αλλά άκρως τιμητική πορεία του στην Προεδρική Φρουρά.

Την προηγούμενη εβδομάδα ορκίστηκε και η αλήθεια είναι, πως στην ζωή μου, σπάνια ένοιωσα τέτοιο ρίγος όσο εκείνο το Δευτεριάτικο πρωινό που ΕΠΑΙΡΝΕ Ο ΣΤΕΛΑΡΑΣ ΜΟΥ ΤΟΝ ΓΑΛΑΖΙΟ ΜΠΕΡΕ ΚΑΙ ΟΡΚΙΖΟΤΑΝ ΕΥΖΩΝΟΣ!!!

Λίγες ημέρες πριν, πηγαίνοντάς τον στο τάγμα βράδυ μετά από ωλιγόωρη έξοδο, του λέω:

ΣΤΕΛΑΡΑ ΜΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΠΙΕΖΩ, ΘΑ ΣΕ ΔΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΣΟΛΙΑ ΣΕ ΣΚΟΠΙΑ;;;

Εεεεεεεε, σήμερα ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΕΛΑΤΕ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ «ΦΥΓΑΤΕ!!!»

Έντεκα παρά 20 ήμασταν «στημένοι» στην είσοδο του ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΝΑ ΒΓΕΙ!!!

Βρε πάει 11, πάει 11  και 10, βρε πάει 11 και 25 και βγαίνει Ο ΓΙΟΚΑΡΟΣ ΜΟΥ ΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΠΕΖ ΤΣΟΛΙΑΔΙΣΤΙΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ, ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΤΙΜΗ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΟΥ ΤΗ ΦΟΡΑΣ!!!

Και η φρουρά προχωρούσε καμαρωτή-καμαρωτή και το βήμα στη τρίχα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και Ο ΓΙΟΚΑΡΟΣ ΜΟΥ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΛΕΒΕΝΤΗΣ 2 ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΡΑΚΛΑΣ ΜΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΝΑ ΔΙΑΣΧΙΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΣΚΟΠΙΑ ΤΟΥ!!!

«εγκεφαλικό!!!!!!!» με τα όλα του!!!

ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΤΥΠΟΥ, τα καλοκαίρια στα Κύθηρα και η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΣΤΕΛΑΡΑ ΜΟΥ!!! Του Γιώργου ΤσαγγαρίδηΟΛΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ Τ%C


Άλλες ενδιαφέρουσες δημοσιεύσεις: